Hayvancılık
Yörüklerin geçim kaynağı tamamıyla hayvancılığa dayanmaktadır. Isparta ve çevresinde halen küçükbaş hayvancılık devam etmektedir. Koyun, keçi gibi küçükbaş hayvanların kurbanlık olarak beslenmesinin yanı sıra sütünden ve yününden de gelir elde edilir. Yörüklerin hayvan bakımı, besleme biçimleri ile ilgili bazı unsurlar değişirken kimileri de aynen devam etmektedir.

Oğlak ve kuzulara fiziksel özelliklerine göre kıryabır, karayabır, kıryanal, yanal, tek kulak, ekti, öksüz, yanal, tek kulağın şişeği vb. isimler verilir. Kulakları sarı, yüzü kahverengi tüylü olan yavruya “yanal keçi” ismi verilir. Koyunların yaş ve doğum yapıp yapmadığına göre de türleri belirlenir. Buna göre¸ yaşına gelmeden “kuzu”, yaşından ilk doğumuna kadar “toklu”, ilk doğumda “şişek”, sonrasında “koyun” denmektedir. Her çoban kendi koyununu başka sürüye karışmasın, karışırsa rahat ayrılsın diye işaretlemektedir. Bu işaretlemeye “enleme” denir. Her çoban bu enlemeyi komşusuna göre belirler. Enleme birçok şekilde yapılır; hayvanın sırtına boya sürmek, kulağının arkasını ya da üstünün bir parçasını kesmek (dilmek) gibi… (Yuvecca Yaylası, Osman SOYAD ve Ailesi).