Yaylalara Göç
Ev yapma eğlenirsin,
Bağ dikme bağlanırsın,
Çek deveyi sür koyunu,
Çektik sıra beylenirsin.

Yaylalara göç, baharın habercisi olan Hıdrellezle birlikte, havanın durumuna göre Nisandan itibaren başlar. Yörüklerin mevsimlere göre dört farklı çadır yeri vardır. Bunlar güz yurdu (güzleme), yaz yurdu (yazlama, yaylak), bahar yurdu (bahar yatağı) ve kış yurdu (kış yatağı, kışlak) olarak adlandırılmakta olup yurtlar birbirine yakındır.
Önceleri göç develerle yapılır, bunun için de bazı hazırlıklar gerçekleştirilirdi. Havut denilen deve semeri hazırlanır, üzerine aşırtma denilen keçeden örtü örtülürdü. Yurda çıkacak tüm eşyalar dokuma çuvallara konur ve devenin üzerine (yüklenip bağlanır) çatılırdı. Develer birbirine önlü arkalı tek sıra halinde bağlanır, bunların en önünde de develeri çekerek yükü yurt yerine götürmesi için bir eşek bağlanırdı. Devenin bu göçler sırasında “ hiçbir şey zoruma gitmiyor da tüm yükü çektiğim halde eşeğin ardından gitmek zoruma gidiyor” dediği söylenir. Böylece gidilecek yerin uzaklığına göre bir hafta ile bir ay arasında değişen göç başlamaktadır (Atabey İlçesi, Sarıkeçili Yörükleri; Mustafa ÇAĞAÇ, Musa SAYAR, Hörü SAYAR,). Ancak 40-50 yıl öncesinde Burdur, Antalya, Denizli, Aydın, Muğla ve Bodrum’a kadar göç güzergâhlarının olduğu bilinmekle birlikte günümüzde mera alanlarının azalması nedeniyle uzun göçler yerine kısa mesafeli göçler yapılmaktadır (Tınaz Dağı Yaylası, Sarıkeçili Yörükleri Yusuf, Hasan GÖK). Yine 40-50 yıl öncesine kadar hayvanlar aracılığıyla yapılan göç, günümüzde yaylalara motorlu araçların geçebileceği yolların açılmasından sonra traktör gibi taşıtlar yardımı ile gerçekleşmektedir.

Geçmişten günümüze değişmeyen uygulamalardan biri ise yurt kurulacak yerin hayvanların alışkanlıklarına göre seçilmesidir. Hayvanlar soğuk, rüzgârlı ya da sıcak havalarda dağların gedik ya da yamaçlarına giderek otlar. Rüzgâr esiyorsa rüzgârın tersine doğru hareket eder. Ancak geçiş yolları hep aynıdır. Dönüşlerinde de alışık oldukları noktada durur bu nedenle yurtlar hayvanların geçiş yolunda ve alışık oldukları durak noktasında kurulur. Günümüzde Isparta’da çobanlar, Nisan’ın ikinci yarısında ovadan yaylaya göç etmekte, Eylül ayında tekrar “kışlık yurt” dedikleri ovaya dönmektedirler.
(Tınaz Dağı Yaylası, Sarıkeçili Yörükleri Yusuf, Hasan GÖK).